Wielu z nas pisze lub mówi chodźby, nie zdając sobie sprawy, że ta forma jest błędna. Poprawny zapis to choćby – przez ć, nie przez dź.

Skąd pochodzi ten błąd? Odpowiedź tkwi w wymowie. Kiedy mówimy szybko, głoska ć może brzmieć podobnie do dź, co prowadzi do mylnego zapisu. To zjawisko fonetyczne zwane udźwięcznieniem potrafi nieźle namieszać w ortografii.

Żeby zapamiętać poprawną formę, warto sięgnąć do źródła: choćby to spójnik wywodzący się bezpośrednio od słowa choć. Skoro choć piszemy przez ć, tak samo zapisujemy choćby. Ta prosta zależność pozwala rozwiać wszelkie wątpliwości.

Pod względem znaczeniowym choćby pełni kilka ważnych funkcji w zdaniu. Może wskazywać, że okoliczności opisane w zdaniu podrzędnym nie wpływają na to, co dzieje się w zdaniu nadrzędnym. Może też wyrażać obojętność wobec wyboru lub wyznaczać minimalny zakres czegoś, np. czasu czy wysiłku.

Uwaga na formy złożone! Spójnik choćby łączy się z końcówkami osobowymi trybu warunkowego, tworząc formy: choćbym, choćbyś, choćbyśmy, choćbyście. Wszystkie te połączenia zapisujemy łącznie – dokładnie tak, jak tu podano.