Czy zastanawiałeś się kiedyś, czy piszemy cudne czy códne? Odpowiedź jest prosta – poprawna forma to cudne, przez u. Forma códne jest błędem, który nigdy nie był akceptowany przez normy języka polskiego.

Klucz do zapamiętania tej pisowni kryje się w rodzinie wyrazów. Przymiotnik cudny pochodzi bezpośrednio od słowa cud, które znamy wszyscy. Wystarczy pomyśleć: cud – cudny – cudne. Skoro cud piszemy przez u, tak samo piszemy wszystkie wyrazy z tej rodziny, w tym właśnie przymiotnik cudny i jego formy odmienne.

Warto też znać znaczenie tego słowa – cudny to przymiotnik opisujący coś wyjątkowo pięknego, zachwycającego, budzącego podziw. Może też oznaczać coś zdumiewającego lub niezwykłego. To słowo o bogatej historii, sięgającej prasłowiańskiego rdzenia cudo, od którego wywodzi się współczesny cud.

Pamiętaj więc prosto: jeśli piszesz cud przez u, to i cudne piszesz przez u. Żadnych wyjątków!