Zastanawiasz się, jak poprawnie napisać nazwę tego uroczego gryzonia? Jedyna akceptowana przez słowniki forma to szynszyla. Zapis szynszyl jest błędem i nie należy go stosować w żadnym kontekście.
Skąd wzięła się taka pisownia? Wyraz szynszyla trafił do polszczyzny za pośrednictwem języka francuskiego, w którym brzmi chinchilla. Litera a na końcu wyrazu wynika właśnie z tej drogi zapożyczenia – polska ortografia przejęła ją i utrwaliła w tej postaci. Forma jest więc ustalona tradycją i etymologią, a nie regułą, od której można by robić wyjątki.
Ważna sprawa dotyczy też określania płci zwierzęcia. Wielu właścicieli myśli, że samiec to szynszyl, a samica to szynszyla. To nieprawda! Wyraz szynszyla odnosi się do zwierzęcia niezależnie od płci. Jeśli chcemy wskazać na samca, mówimy samiec szynszyli, a nie szynszyl.
Zapamiętaj prostą zasadę: szynszyla zawsze z końcowym -a, niezależnie od kontekstu i płci opisywanego zwierzęcia.











