Wyraz anioł to jedno z tych słów, których zapis zależy od kontekstu, w jakim go używamy. Polska ortografia przewiduje tutaj dwie poprawne formy – każda z nich pełni nieco inną rolę znaczeniową.
Małą literą piszemy anioł wtedy, gdy mówimy o istocie w sensie ogólnym – jako jednej z wielu, należącej do zbiorczej kategorii bytów z wierzeń religijnych lub wyobraźni. Tak samo traktujemy inne tego typu nazwy, jak diabeł, nimfa czy syrena. Jeśli ktoś mówi, że widział anioła albo że album pełen jest wizerunków aniołów, nie wskazuje żadnej konkretnej, indywidualnej postaci – używa tego słowa jak rzeczownika pospolitego.
Wielką literą piszemy Anioł w odniesieniu do konkretnej, jedynej w swoim rodzaju postaci z tradycji religijnej – takiej jak Anioł Stróż. W tym przypadku wyraz nabiera charakteru nazwy własnej i wskazuje na określonego opiekuna przypisanego konkretnej osobie. Wielka litera wyraża tu szacunek i indywidualność tej postaci.
Prosta wskazówka: zapytaj siebie, czy mówisz o konkretnym, wyjątkowym Aniele – czy tylko o jednym z wielu aniołów. Odpowiedź podpowie Ci właściwy zapis.
