Kiedy zestawiamy ze sobą dwa przymiotniki opisujące kolory, pojawia się pytanie: pisać je razem czy z łącznikiem? Odpowiedź jest jednoznaczna – poprawna forma to biało-czerwony, zapisywana z łącznikiem (-) pomiędzy oboma członami.
Dlaczego łącznik, a nie zapis łączny? Reguła jest prosta: gdy przymiotnik złożony składa się z dwóch równorzędnych określeń, które odnoszą się do tej samej kategorii cechy (tutaj: barwy), zapisujemy go właśnie z łącznikiem. Oba człony – biało- i -czerwony – są równoważne, żaden nie jest nadrzędny wobec drugiego. Razem opisują coś, co jednocześnie jest białe i czerwone.
Zapis białoczerwony (bez łącznika) to błąd ortograficzny, który wynika z mylnego przekonania, że tego typu złożenia pisze się łącznie – jak na przykład ciemnoczerwony (gdzie człon ciemno- jest określeniem stopnia intensywności koloru, a nie oddzielną, równorzędną barwą). Różnica jest więc kluczowa: ciemnoczerwony oznacza jeden kolor w konkretnym odcieniu, a biało-czerwony to połączenie dwóch odrębnych, równoprawnych barw.
Tę samą zasadę stosujemy do wszystkich podobnych zestawień kolorów, np. niebiesko-żółty, czarno-biały czy zielono-złoty.
