Czy zastanawiałeś się kiedyś, czy piszemy błahostka czy błachostka? Odpowiedź jest prosta – poprawna jest wyłącznie forma błahostka, przez h.

Klucz do zapamiętania tej pisowni leży w samym rdzeniu wyrazu. Błahostka pochodzi od przymiotnika błahy, który trafił do polszczyzny ze wschodu – dokładnie z białoruskiego słowa oznaczającego coś lichego, marnego, bez wartości. Skoro podstawa to błahy, to i wyraz pochodny zachowuje to samo h.

Dodatkową wskazówką jest ciekawe zjawisko alternacji, czyli wymiany głosek w polskich wyrazach pokrewnych. To samo h z wyrazu błahy wymienia się na z w słowie błazen – obydwa słowa łączy ten sam rdzeń i to samo znaczenie czegoś niepoważnego, trywialnego.

Forma błachostka przez ch to błąd wynikający z fonetycznego zapisu – wymowa może brzmieć podobnie, ale pisownia zawsze podąża za etymologią wyrazu i jego rodziną słowotwórczą.

Błahostka to rzeczownik oznaczający drobiazg, drobną i mało ważną sprawę, której nie warto poświęcać uwagi. Warto zapamiętać tę pisownię, bo słowo to przydaje się na co dzień!