Jedyną poprawną formą jest chwiejny. Zapis hwiejny to błąd ortograficzny, który nie ma żadnego uzasadnienia w regułach języka polskiego.
Skąd pochodzi ta pomyłka? Niektórzy mylnie upraszczają wymowę lub zapis wyrazu, pomijając literkę c z dwuznaku ch. Tymczasem dwuznak ch na początku słowa chwiejny jest stały i niepodlegający żadnej wymienności. Nie chodzi tu o popularną zasadę ortograficzną, zgodnie z którą ch wymienia się na sz – w tym przypadku takiej wymiany po prostu nie ma.
Pisownię przez ch tłumaczy fakt, że chwiejny to słowo rdzennie polskie, rodzime. W wyrazach tego typu, gdy nie można zastosować reguły wymienności, pisownię ch trzeba po prostu zapamiętać.
Sam przymiotnik chwiejny opisuje coś, co kołysze się lub przechyla na boki, albo kogoś, kto bywa niezdecydowany i zmienny w swoich postawach czy zachowaniu. To słowo przydaje się zarówno w kontekście fizycznym (niestabilna konstrukcja), jak i psychologicznym (zmienny nastrój, charakter).
