Zastanawiasz się, jak poprawnie powiedzieć o kilku osobach biegłych w swoim fachu – mistrzów czy mistrzy? Odpowiedź jest jednoznaczna: jedyną poprawną formą jest mistrzów.
Rzeczownik mistrz należy do grupy rzeczowników rodzaju męskiego, które w dopełniaczu oraz bierniku liczby mnogiej przyjmują końcówkę -ów. To żelazna reguła, która obejmuje cały szereg wyrazów złożonych z tym rdzeniem – piszemy więc burmistrzów, zegarmistrzów czy kuchmistrzów, nie zaś burmistrzy, zegarmistrzy ani kuchmistrzy.
Skąd bierze się pokusa, by użyć formy mistrzy? Prawdopodobnie stąd, że niektóre rzeczowniki rodzaju męskoosobowego rzeczywiście kończą się w mianowniku liczby mnogiej na -i lub -y (np. uczniowie czy profesorzy). Jednak mistrzy to forma, której język polski po prostu nie zna – w żadnym przypadku ani liczbie nie jest ona akceptowana przez normy gramatyczne.
Zapamiętaj prostą zasadę: wszędzie tam, gdzie potrzebujesz dopełniacza lub biernika liczby mnogiej od słowa mistrz i jego złożeń, sięgaj zawsze po końcówkę -ów. Dzięki temu Twoja polszczyzna pozostanie na najwyższym poziomie – godnym samych mistrzów języka!
