Czy zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego piszemy nabój, a nie nabuj? Odpowiedź kryje się w jednej z podstawowych zasad ortografii polskiej dotyczącej użycia liter ó oraz u.

Zasada jest prosta: ó piszemy wtedy, gdy w pokrewnych formach danego wyrazu wymienia się ono na o. Wystarczy odmienić słowo nabój przez przypadki lub liczbę, by reguła stała się widoczna jak na dłoni. W liczbie mnogiej otrzymujemy naboje, w celowniku nabojowi, a w narzędniku nabojem. We wszystkich tych formach ó przechodzi właśnie w o – to pewny sygnał, że w mianowniku liczby pojedynczej musimy zapisać nabój przez ó.

Warto też przypomnieć, czym właściwie jest nabój. To słowo funkcjonuje dziś w kilku znaczeniach: może oznaczać metalowy element amunicji używany w broni palnej, ale też wymienialny wkład z tuszem lub atramentem stosowany w drukarkach i flamastrach. W obu przypadkach pisownia pozostaje taka sama.

Forma nabuj jest błędem ortograficznym wynikającym z zapisywania dźwięku dokładnie tak, jak go słyszymy. Polskie ó i u brzmią identycznie, dlatego tak łatwo o pomyłkę. Pamiętaj jednak: gdy w odmianie pojawia się o, wróć do ó w formie podstawowej!