W dobie cyfryzacji słowo pendrive zagościło w języku polskim na stałe – jednak jego pisownia nadal budzi wątpliwości. Czy poprawna jest anglojęzyczna forma oryginalna, czy może spolszczony zapis fonetyczny?
Zgodnie z obowiązującymi słownikami ortograficznymi jedyną uznaną formą jest pendrive – zapis zachowujący oryginalną pisownię angielską. Forma pendrajw, choć oddaje brzmienie słowa zgodnie z wymową polską, nie została jak dotąd skodyfikowana przez polskie słowniki normatywne i traktowana jest jako potoczny uzus, czyli nieoficjalne przyzwyczajenie językowe.
Warto jednak zaznaczyć, że zapis pendrajw nie jest klasyfikowany jako rażący błąd ortograficzny – to raczej wyraz naturalnej tendencji języka do fonetycznego przyswajania obcych słów. Podobnie było kiedyś z wieloma innymi zapożyczeniami. Niemniej, w każdym tekście wymagającym poprawności językowej – w pracy szkolnej, prezentacji firmowej czy korespondencji zawodowej – należy konsekwentnie stosować formę pendrive.
Sam rzeczownik odmieniamy przez przypadki jak typowy rzeczownik rodzaju męskiego: pendriv-a (dopełniacz), pendriv-owi (celownik) czy pendriv-em (narzędnik). Dzięki temu dobrze wpisuje się w gramatyczny system języka polskiego, mimo że sam rdzeń pozostaje angielski.
