Jedyną poprawną formą jest rachunek – warto zapamiętać tę pisownię, bo błędne warianty, takie jak rahunek, rachónek czy rahónek, pojawiają się zaskakująco często.

Skąd bierze się ch w tym słowie? Odpowiedź kryje się w etymologii. Wyraz rachunek wywodzi się z języka niemieckiego – od słowa Rechnung, czyli 'obliczenie, należność’. To właśnie to zapożyczenie przesądziło o pisowni przez ch, a nie samo h. Forma rahunek jest więc niepoprawna, choć brzmieniowo może się wydawać kusząca.

Z kolei obecność u (a nie ó) tłumaczy ogólna zasada dotycząca wyrazów zakończonych na -unek. Do tej samej rodziny należą chociażby: podarunek, czyn-unek czy rysunek – we wszystkich piszemy u, nie ó. Dlatego formy rachónek i rahónek są błędne podwójnie – zarówno pod względem zapisu spółgłoski, jak i samogłoski.

Najprościej zapamiętać: rachunek to wyraz z ch jak w Rechnung i z u jak we wszystkich rzeczownikach na -unek.