Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak poprawnie napisać słowo oznaczające wymuszenie czegoś za pomocą groźby? Wielu Polaków ma w tym miejscu wątpliwości i sięga po błędną formę szantarz. Tymczasem jedyna poprawna forma to szantaż – przez ż.
Skąd wziął się ten błąd? Forma szantarz pojawia się zapewne przez analogię do innych polskich słów kończących się na -arz, jak np. tokarz czy murarz. Jednak słowo szantaż nie ma z nimi nic wspólnego – pochodzi z języka francuskiego, gdzie funkcjonuje jako chantage. Polska wymowa i zapis tego zapożyczenia utrwaliły końcówkę -aż, co wyjaśnia, dlaczego piszemy szantaż, a nie szantarz.
Warto też zwrócić uwagę na całą rodzinę wyrazową: szantażysta (osoba stosująca tę metodę), szantażować (wywierać presję za pomocą groźby) czy szantażowanie – we wszystkich tych formach rdzeń pozostaje niezmieniony i zawiera literę ż. To dobry sposób na zapamiętanie pisowni: jeśli pamiętamy szantażować, łatwo odtworzymy poprawną formę rzeczownika.
