Czy piszemy trudno dostępny razem, czy osobno? To pytanie sprawia kłopot wielu użytkownikom języka polskiego, jednak reguła rządząca tą pisownią jest zaskakująco prosta.

Kluczem do rozwiązania tej zagadki jest rozpoznanie, z jakimi częściami mowy mamy do czynienia. Wyraz trudno to przysłówek, a dostępny to przymiotnik. Zgodnie z zasadami polskiej ortografii, połączenia przysłówka z przymiotnikiem lub imiesłowem piszemy oddzielnie. Przysłówek pełni tu rolę określenia – precyzuje, w jakim stopniu coś jest dostępne, a nie tworzy z przymiotnikiem nowego, zbitego znaczeniowo słowa.

Ta sama zasada obowiązuje w wielu innych podobnych zestawieniach, np. łatwo dostępny, ogólnie znany, szeroko rozumiany czy dobrze prosperujący. Wszystkie takie pary piszemy osobno, bo przysłówek zachowuje swoją samodzielność gramatyczną.

Forma trudnodostępny (pisana łącznie) to błąd ortograficzny. Może ona powstawać przez analogię do rzeczowników złożonych lub pod wpływem języka potocznego, w którym granice między wyrazami bywają zacierane. Warto zapamiętać: jeśli możemy zadać pytanie ’jak bardzo?’ lub ’w jaki sposób?’ przed przymiotnikiem, mamy do czynienia z przysłówkiem – a wtedy piszemy osobno.