Czy zdarzyło ci się zastanawiać, jak poprawnie napisać bezokolicznik tego czasownika? Wielu użytkowników języka polskiego ma wątpliwości między formami ugryźć a ugryść. Odpowiedź jest jednoznaczna: jedyną poprawną formą jest ugryźć przez ź z kreską.

Skąd bierze się ten błąd? Mylna forma ugryść pojawia się prawdopodobnie przez analogię do innych bezokoliczników kończących się na -ść, takich jak nieść czy pleść. Tymczasem ugryźć należy do innej grupy czasowników zakończonych na -źć, podobnie jak przynieźć w starszym użyciu czy pokrewne formy fleksyjne tego samego rdzenia.

Pomocną wskazówką jest prześledzenie odmiany tego czasownika. W formach czasu przeszłego zauważamy charakterystyczną alternację głoskową, czyli wymianę głosek: ź przechodzi w z. Mówimy zatem ugryzłam, ugryzłeś, ugryzło – z wyraźnym z bez kreski. Ta wymiana jest sygnałem, że bezokolicznik musi zawierać ź z kreską, a więc pisać go należy ugryźć, nie zaś ugryść.

Zapamiętaj prostą regułę: jeśli w odmianie pojawia się z, w bezokoliczniku zapisz ź. To niezawodny sposób na uniknięcie tego popularnego błędu.