Kiedy odmieniamy liczebnik dwa przez przypadki, w celowniku pojawia się forma, która nierzadko sprawia kłopot. Która jest poprawna – dwóm czy dwum? Odpowiedź jest jednoznaczna: jedyną poprawną formą jest dwóm.

Forma dwum to błąd, który pojawia się na skutek analogii do innych liczebników, takich jak trzem czy czterem. Jednak liczebnik dwa rządzi się własnymi prawami odmiany i w celowniku przyjmuje wyłącznie postać dwóm – niezależnie od rodzaju gramatycznego rzeczownika, z którym się łączy.

Skąd pochodzi ó w tej formie? To tak zwane ó wymienne, które ujawnia się właśnie w celowniku. W pokrewnej formie dopełniacza i miejscownika liczebnik ten przyjmuje postać dwom (z o), co potwierdza oboczność ó – o: dwóm, bo: dwom. To klasyczny przykład wymiany samogłosek, dobrze znany z wielu innych polskich wyrazów.

Pamiętaj: kiedy chcesz powiedzieć coś tym dwóm osobom, tym dwóm psom czy tym dwóm dzieciom – zawsze piszesz dwóm przez ó z kreską. Forma dwum nie istnieje w polskiej normie językowej.