Zapis nazwy Świąt Wielkanocnych zależy od kontekstu i intencji piszącego – i właśnie ta elastyczność sprawia, że wiele osób popełnia tu błąd.

Mamy do dyspozycji dwie poprawne formy: święta wielkanocne oraz Święta Wielkanocne. Pierwsza z nich traktuje całe wyrażenie jako zwykłą nazwę pospolitą – słowo wielkanocne pełni tu rolę zwykłego przymiotnika opisującego rodzaj świąt, więc zapisujemy je małą literą. Taki zapis stosuje się najczęściej w tekstach o charakterze informacyjnym, naukowym lub encyklopedycznym.

Druga forma – Święta Wielkanocne – to zapis honoryfikatywny, czyli wynikający z szacunku lub szczególnego stosunku emocjonalnego lub religijnego do opisywanego święta. W takim wypadku oba człony piszemy wielką literą. Ten wariant dominuje w życzeniach, kartach okolicznościowych, komunikatach kościelnych czy oficjalnych pismach.

Skąd bierze się najczęstszy błąd? To forma święta Wielkanocne, w której małą literą piszemy pierwsze słowo, a wielką – drugie. Taki zapis jest niepoprawny i nie ma uzasadnienia w żadnej regule ortograficznej. Jeśli decydujemy się na zapis honoryfikatywny, wielką literą piszemy oba wyrazy. Jeśli wybieramy zapis neutralny – oba wyrazy piszemy małą literą.

Prosta zasada: albo oba człony wielką literą, albo oba małą – nigdy mieszanie tych konwencji w obrębie jednego wyrażenia.