Formy w koło i wkoło brzmią niemal identycznie, a jednak kryją w sobie istotną różnicę znaczeniową – i właśnie to znaczenie decyduje o tym, czy piszemy je razem, czy oddzielnie.

W koło to klasyczne wyrażenie przyimkowe, czyli połączenie przyimka w z rzeczownikiem koło. Zgodnie z zasadami polskiej ortografii wyrażenia przyimkowe zapisujemy zawsze rozdzielnie. Tego rodzaju połączenie opisuje ruch dookoła własnej osi, poruszanie się po obwodzie, a także działanie na wszystkie strony lub powtarzające się bez końca. Kiedy ktoś kręci się w koło albo wraca w koło do tych samych tematów – piszemy to osobno.

Wkoło natomiast to przyimek złożony, powstały z połączenia dwóch przyimków: w oraz koło. Przyimki złożone w języku polskim piszemy łącznie – stąd zapis w jednym wyrazie. Wkoło wskazuje na otoczenie czegoś ze wszystkich stron, synonim wokół czy dookoła czegoś. Użyjemy go, gdy chcemy powiedzieć, że coś lub ktoś otacza dany obiekt albo porusza się w jego pobliżu.

Najprostszy sposób na rozróżnienie obu form: jeśli możemy zastąpić dane wyrażenie słowem wokół czegoś (z dopełniaczem), sięgamy po wkoło. Jeśli opis nie dotyczy żadnego konkretnego obiektu i chodzi nam o ruch po kole, powtarzalność lub wszystkie strony – wybieramy w koło.