Zastanawiasz się, czy poprawnie pisze się wymyślić czy wymyśleć? Odpowiedź jest jednoznaczna – jedyną właściwą formą jest wymyślić.
Skąd bierze się ten błąd? Winowajcą jest czasownik myśleć, który mocno zakorzenił się w naszej pamięci językowej. Kiedy tworzymy formę wymyślić, intuicja podpowiada niektórym, by sięgnąć po analogię do myśleć i napisać błędne wymyśleć. To jednak pułapka – wymyślić to zupełnie odrębny czasownik dokonany, niepowiązany końcówką bezokolicznika z myśleć.
Najprostszy sposób, by zapamiętać poprawną pisownię, to szybka odmiana przez osoby. Zapytaj siebie: jak brzmi forma trzeciej osoby liczby pojedynczej czasu przeszłego? On wymyślił – zakończenie -ił to wyraźny sygnał, że bezokolicznik musi kończyć się na -ić, nie na -eć. Ta prosta zasada działa niezawodnie: końcówka -ił/-iła w czasie przeszłym zawsze oznacza bezokolicznik z -ić.
Pamiętaj też o znaczeniu – wymyślić to tyle co stworzyć coś w myślach, wpaść na nowy pomysł, a także – w mniej pochlebnym sensie – zmyślić lub uroić sobie coś nieprawdziwego. Bez względu na kontekst użycia, forma pozostaje niezmienna: zawsze wymyślić.
