Czy zdarzyło Ci się zawahać, pisząc o tej białej mgle unoszącej się po niebie? Spokojnie – odpowiedź jest jednoznaczna. Jedyną poprawną formą jest 'chmura’. Zapis przez samo h, czyli ’hmura’, jest błędem ortograficznym.
Skąd pochodzi ta dwuznak ch w słowie chmura? To piękny ślad historii języka polskiego. Pisownia z ch wywodzi się wprost z języka prasłowiańskiego, w którym słowo to brzmiało podobnie i właśnie tak było zapisywane. Mamy tu do czynienia z tak zwaną zasadą historyczną – czyli regułą, która utrwala dawną formę zapisu niezależnie od wymowy. W mowie potocznej ch i h brzmią identycznie, dlatego tak łatwo o pomyłkę przy pisaniu.
Warto zapamiętać, że słowo chmura funkcjonuje dziś w dwóch znaczeniach. Pierwsze, klasyczne – to skupisko kropelek wody lub kryształków lodu zawieszone w atmosferze. Drugie, nowoczesne – to wirtualna przestrzeń w internecie służąca do przechowywania danych (tzw. cloud computing). W obu przypadkach piszemy je tak samo: przez ch.
Prosty sposób na zapamiętanie: pomyśl o pokrewnych słowach, takich jak zachmurzenie, pochmurno czy chmurzyć się – wszędzie tam pojawia się ch, co potwierdza poprawność tej pisowni.














