Jedyna poprawna forma zapisu tego słowa to chrząszcz. Warianty takie jak hrząszcz, chszonszcz czy hsząszcz są błędami ortograficznymi, które wynikają najczęściej z nieuwagi lub próby fonetycznego zapisania wymowy.

Skąd pochodzi taka pisownia? Wyraz chrząszcz ma długą historię – jego korzenie sięgają języka prasłowiańskiego, gdzie funkcjonował jako chręśćь. Zapis z ch na początku oraz z rz w środku jest uwarunkowany historycznie i poświadczony w polskich słownikach już od XV wieku. Nie da się wyprowadzić tej pisowni z żadnej aktualnej reguły ortograficznej – trzeba ją po prostu zapamiętać.

Warto zwrócić uwagę na trzy kluczowe elementy zapisu: ch na początku (nie samo h), rz po ch (nie sz) oraz ą (nie on ani ą przestawione w inne miejsce). Pomyłki w tym słowie są bardzo powszechne, bo jego brzmienie jest trudne do jednoznacznego przyporządkowania do liter. Dlatego chrząszcz często pojawia się w popularnych łamańcach językowych – i nieprzypadkowo uchodzi za jedno z najtrudniejszych słów polskiej ortografii.