Jedyną poprawną formą jest cukier – zapis cókier jest błędem, którego nie znajdziemy w żadnym słowniku języka polskiego. Skąd jednak bierze się ta niepoprawna forma? Niektórzy piszący mylnie zakładają, że w wyrazie tym powinna pojawić się litera ó, analogicznie do innych słów z wymianą samogłosek w języku polskim. To rozumowanie jest jednak w tym przypadku zupełnie bezzasadne.

Wyraz cukier trafił do języka polskiego jako zapożyczenie z języka niemieckiego, w którym odpowiadający mu rzeczownik zapisywano jako Zucker. Litera u w słowie cukier nie pochodzi więc z żadnej rodzimej reguły ortograficznej dotyczącej wymiany ó na o lub u – po prostu została przejęta razem z całym wyrazem i od początku zapisywana właśnie tak.

Warto też zwrócić uwagę, że w odmianie tego słowa litera u pozostaje niezmieniona we wszystkich formach: cukru, cukrowi, cukrem, cukrze. Brak jakiejkolwiek wymiany samogłosek to kolejny dowód na to, że forma cókier nie ma żadnego uzasadnienia w gramatyce ani historii języka polskiego.