Zastanawiasz się, jak poprawnie odmienić imię Daria? Dopełniacz, celownik i miejscownik liczby pojedynczej to Darii – nigdy Dari. Skąd ta podwójna litera i? To nie przypadek, lecz konsekwentna reguła języka polskiego.
Imię Daria należy do grupy wyrazów zapożyczonych, których mianownik liczby pojedynczej kończy się na -ia. Właśnie ta końcówka sprawia, że w odmianie pojawia się charakterystyczne podwójne -ii: jedno i pochodzi z tematu wyrazu, drugie stanowi końcówkę przypadka. Dokładnie tak samo zachowują się inne podobne imiona i rzeczowniki, jak np. Julia – Julii, Maria – Marii czy mafia – mafii.
Forma Dari jest błędem, który wynika z uproszczenia zapisu lub analogii do wyrazów o innej budowie. W języku polskim reguła dotycząca podwójnego -ii jest jednak jednoznaczna i nie ma od niej wyjątków w tej grupie imion. Darii to jedyna poprawna forma w dopełniaczu (brak kogo? – Darii), celowniku (daję komu? – Darii) i miejscowniku (mówię o kim? – o Darii).
