Poprawna forma to dzięcioł – właśnie z literą ę, a nie, jak niekiedy błędnie zapisują Polacy, dziencioł. Skąd ten powszechny błąd? Wyraz w wymowie brzmi niemal identycznie niezależnie od zapisu, co sprawia, że intuicja fonetyczna nas zawodzi i sięgamy po niepoprawne połączenie en.

Klucz do poprawnej pisowni tkwi w zasadzie ortograficznej dotyczącej litery ę. Otóż ę piszemy przed spółgłoskami zwarto-szczelinowymi, do których należy między innymi c. Skoro w wyrazie dzięcioł po samogłosce nosowej następuje właśnie c, zapis musi zawierać ę, nie zaś grupę liter en.

Ta sama zasada obowiązuje w wielu innych popularnych wyrazach – ręce, zęby, tęcza czy wędka. Kiedy zapamiętamy ten wzorzec, pisownia wyrazu dzięcioł stanie się całkowicie oczywista i intuicyjna.

Warto też pamiętać, że dziencioł to forma nieistniejąca w języku polskim – słowniki jej nie odnotowują i nie powinna pojawiać się w żadnym tekście.