Wielu z nas, pisząc o tym niepozornym stworzeniu, popełnia błąd, zapisując je jako dżownica. Tymczasem jedyna poprawna forma to dżdżownica – z podwójnym dż na początku wyrazu.

Skąd bierze się to charakterystyczne podwojenie? To nic innego jak ślad historii języka polskiego. Dawna nazwa tego bezkręgowca brzmiała dżdżewnica i była bezpośrednio powiązana ze słowem dżdż, oznaczającym deszcz lub mżawkę. Zwierzę to rzeczywiście najchętniej wychodzi na powierzchnię ziemi właśnie w czasie lub tuż po opadach, co doskonale tłumaczy jego pierwotną nazwę. Z biegiem czasu forma uległa uproszczeniu, ale podwójne dż na początku wyrazu pozostało jako językowa pamiątka po jego deszczowym rodowodzie.

Forma dżownica jest błędem wynikającym z chęci uproszczenia zapisu – piszący intuicyjnie pomijają jedno dż, bo takie nagromadzenie spółgłosek wydaje się im dziwne. Warto jednak zapamiętać, że dżdżownica to wyraz wyjątkowy – jedno z niewielu polskich słów zaczynających się od podwojonej dwuzgłoski, i właśnie dlatego tak wiele osób ma z nim kłopot.