Czy zastanawiałeś się kiedyś, czy słowo oznaczające miejscami lub tu i ówdzie piszemy razem, czy osobno? Odpowiedź jest jednoznaczna: poprawna pisownia to wyłącznie gdzieniegdzie – jako jeden wyraz, bez spacji w środku.

Skąd pochodzi ta forma? Wyraz gdzieniegdzie wywodzi się ze staropolszczyzny, w której funkcjonowało słowo niegdzie w znaczeniu gdzieś. Z biegiem czasu oba człony – gdzie oraz niegdzie – zlały się w jedno, tworząc złożenie, które dziś traktujemy jako niepodzielną całość. Zasady polskiej ortografii jasno stanowią, że tego rodzaju złożenia dwóch elementów przyimkowych zapisujemy łącznie, bez żadnych spacji.

Zapis gdzie niegdzie jako dwa osobne wyrazy jest błędem ortograficznym, choć dawniej – w starszych tekstach – można go było spotkać. Współczesna norma językowa nie pozostawia tu wątpliwości: spacja jest niedopuszczalna.

Warto też pamiętać o znaczeniu tego słowa: gdzieniegdzie to przysłówek opisujący coś, co pojawia się rzadko, w nielicznych miejscach, nieregularnie rozrzuconych w przestrzeni. To bardzo przydatne słowo przy opisach krajobrazów, zjawisk pogodowych czy obserwacji otoczenia.