Zastanawiasz się, czy poprawnie napisać hej czy chej? Odpowiedź jest prosta – jedyną dopuszczalną formą jest hej. Zapis chej to błąd, który nie ma żadnego uzasadnienia w polskiej ortografii ani wymowie.

Hej to okrzyk o bogatej historii w języku polskim. Jego starszymi krewnymi są dawne zawołania, takie jak hejże, hejda czy hola, które pełniły podobną rolę w dawnej polszczyźnie. Słowo pochodzi z tradycji okrzyków służących do przywoływania uwagi rozmówcy.

We współczesnym języku hej funkcjonuje w kilku rolach naraz. Przede wszystkim to energiczny sygnał, którym zwracamy czyjąś uwagę lub ostrzegamy przed niebezpieczeństwem. Coraz powszechniej – szczególnie wśród młodszych pokoleń – pełni też funkcję swobodnego pozdrowienia, zarówno na powitanie, jak i na pożegnanie. W tej roli hej wyparło w wielu sytuacjach tradycyjne cześć.

Skąd bierze się pokusa zapisu chej? Prawdopodobnie z fałszywej analogii do innych wyrazów zaczynających się od liter ch. Warto jednak pamiętać, że okrzyk ten zawsze zapisujemy przez samo h, tak jak np. halo, hop czy hurra.