Czy zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego piszemy hołota, a nie chołota? Ta pozornie prosta kwestia ortograficzna ma fascynujące korzenie historyczne, które raz na zawsze wyjaśniają, dlaczego sięgamy po literę h.

Słowo hołota to pogardliwe określenie zbiorowości ludzi zachowujących się prostacko, bez ogłady – motłochu, pospólstwa, tłumu pozbawionych manier osobników. Emocjonalne użycie tego słowa sprawia, że bywa chętnie stosowane w codziennych rozmowach, jednak ortograficzny potknąć się można łatwo, jeśli nie zna się jego historii.

Klucz do poprawnej pisowni leży w etymologii. Wyraz wywodzi się od starszej polskiej formy gołota, a jego dzisiejszą postać zawdzięczamy najprawdopodobniej czeskiemu holota, oznaczającemu niegdyś zubożałego szlachcica bez własnej ziemi. To właśnie to czeskie zapożyczenie utrwaliło zapis przez h, a nie przez ch.

Forma chołota jest błędem ortograficznym – zapis przez ch nie ma żadnego historycznego ani fonetycznego uzasadnienia. Zawsze piszemy hołota przez samo h.