Czy zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego piszemy kombinować, a nie kąbinować? Odpowiedź kryje się w jednej z ważnych reguł ortograficznych dotyczących zapożyczeń.
W języku polskim obowiązuje zasada, że cząstkę -om- (a nie -ąb- ani -ąp-) zapisujemy w wyrazach obcego pochodzenia wtedy, gdy przed głoską b lub p słyszymy dźwięk zbliżony do nosowego 'o’. Innymi słowy: zapożyczenia zachowują pisownię z -om- przed literami 'b’ i 'p’, mimo że wymowa może przypominać polskie 'ą’.
Słowo kombinować pochodzi z języka niemieckiego (niem. kombinieren) i oznacza zarówno łączenie elementów w całość, jak i intensywne myślenie, szukanie sprytnych rozwiązań. W polszczyźnie to drugie znaczenie jest szczególnie żywe – 'kombinować’ to przede wszystkim knuć, wymyślać, szukać niekoniecznie uczciwych wyjść z sytuacji.
Błędna forma kąbinować to efekt pisania 'ze słuchu’ – piszący kieruje się brzmieniem słowa i sięga po literę 'ą’, zapominając o regule dotyczącej zapożyczeń. Pamiętaj: zawsze kombinować, przez -om-!
















