Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak poprawnie zapisać słowo oznaczające kogoś, kto nieustannie wkuwa z podręczników? Odpowiedź jest prosta: wyłącznie kujon – przez zwykłe u, nigdy przez ó.
Forma kójon to błąd ortograficzny, który pojawia się pod wpływem nieuzasadnionej analogii do innych wyrazów pisanych przez ó. Tymczasem w przypadku słowa kujon nie zachodzi żadna z reguł wymagających użycia ó – nie wymienia się ono na o ani e w żadnej formie odmiany (por. kujona, kujonowi, kujonem). Brak wymiany samogłoski to wyraźny sygnał, że piszemy przez u.
Warto wiedzieć, że kujon ma długą historię w języku polskim. Wyraz pojawia się już w dawnej polszczyźnie, choć jego znaczenie z biegiem czasu ewoluowało. Współcześnie funkcjonuje jako potoczne, nieco pogardliwe określenie osoby uczącej się przesadnie pilnie, zwłaszcza metodą mechanicznego zapamiętywania. Jego rodowód wiąże się z zapożyczeniami z języków sąsiednich, co tłumaczy nieco nieoczywistą dla polskiego ucha pisownię.
Zapamiętaj prostą zasadę: kujon – przez u, tak jak uczyć się, bo właśnie to kujony robią najchętniej!
