Zastanawiasz się, jak zapisać nie bardzo – razem czy osobno? Odpowiedź jest jednoznaczna: wyłącznie rozłącznie, czyli jako dwa oddzielne wyrazy. Forma niebardzo jest błędem ortograficznym.

Klucz do zrozumienia tej zasady leży w tym, czym jest słowo bardzo. To przysłówek, który nie pochodzi od przymiotnika – nie da się go wyprowadzić z żadnej formy przymiotnikowej przez dodanie końcówki. Właśnie ta cecha decyduje o pisowni: zgodnie z regułami polskiej ortografii, partykułę nie z przysłówkami nieprzymiotnikowymi zawsze piszemy osobno.

Dla porównania: przysłówki wywodzące się od przymiotników, takie jak dobrze (od dobry) czy wolno (od wolny), mogą łączyć się z nie w jeden wyraz (niedobrze, niewolno). Słowo bardzo do tej grupy jednak nie należy, dlatego jego pisownia z nie pozostaje rozdzielna.

Wyrażenie nie bardzo funkcjonuje w języku polskim jako synonim słów takich jak: słabo, przeciętnie, w małym stopniu czy z trudnością. Pojawia się zarówno w wypowiedziach codziennych, jak i w bardziej oficjalnych kontekstach – zawsze jednak zapisujemy je z odstępem między oboma wyrazami.