Zastanawiasz się, jak napisać nie wierzę – razem czy osobno? Odpowiedź jest jednoznaczna: zawsze osobno, czyli nie wierzę. Forma niewierzę to błąd ortograficzny.

Wynika to z jednej z podstawowych zasad polskiej ortografii: partykułę 'nie’ z czasownikami piszemy zawsze rozdzielnie. Słowo wierzę to pierwsza osoba liczby pojedynczej czasu teraźniejszego czasownika wierzyć, a więc podlega tej samej regule co każdy inny czasownik w języku polskim.

Wyjątek stanowią jedynie te słowa, które bez cząstki nie- w ogóle nie istnieją – jak nienawidzić czy niedomagać. Wierzyć bez nie funkcjonuje samodzielnie i doskonale, dlatego zapis łączny jest tu niedopuszczalny.

Warto zapamiętać tę regułę raz na zawsze: nie + czasownik = zapis rozdzielny. Obejmuje ona wszystkie osoby, czasy i tryby – nie wierzę, nie wierzysz, nie wierzył, nie wierzyłby – zawsze z przerwą między tymi dwoma wyrazami.