Czy pisać niebrzydki razem, czy nie brzydki osobno? Odpowiedź zależy od tego, co chcemy wyrazić w zdaniu. Polska ortografia przewiduje oba warianty – każdy z nich pełni nieco inną funkcję stylistyczną.
Pisownia łączna: niebrzydki – to forma podstawowa i najczęściej stosowana. Gdy partykuła nie łączy się z przymiotnikiem w stopniu równym, tworząc nowe znaczenie zbliżone do 'całkiem ładny’ lub 'dość atrakcyjny’, piszemy ją razem z przymiotnikiem. W takich zdaniach nie nie zaprzecza wprost cechy, lecz ją łagodzi lub modyfikuje.
Pisownia rozdzielna: nie brzydki – stosujemy ją wtedy, gdy zależy nam na wyraźnym podkreśleniu kontrastu lub przeciwstawienia. Dzieje się tak zwłaszcza w zdaniach, w których po zaprzeczeniu pada spójnik ale lub lecz, wprowadzający cechę przeciwną. W takiej konstrukcji nie pełni rolę wyraźnego zaprzeczenia, a nie łagodzącej modyfikacji.
Warto zapamiętać tę prostą wskazówkę: jeśli można zastąpić dane wyrażenie słowem całkiem ładny lub dość przystojny, piszemy łącznie – niebrzydki. Jeśli natomiast zdanie zmierza ku przeciwstawieniu w stylu 'nie brzydki, ale wyjątkowo piękny’, piszemy osobno.
