Zastanawiasz się, czy pisać nie dowierzam razem czy osobno? Odpowiedź jest jednoznaczna – poprawna jest wyłącznie forma nie dowierzam, zapisana jako dwa oddzielne wyrazy.

Wynika to z podstawowej zasady ortograficznej: partykułę nie z osobowymi formami czasowników zawsze piszemy osobno. Słowo dowierzam to osobowa forma czasownika dowierzać (pierwsza osoba liczby pojedynczej czasu teraźniejszego), a zatem partykuła nie musi pozostać odrębnym wyrazem.

Skąd bierze się popularny błąd niedowierzam? Winowajcą jest analogia do pewnej grupy wyjątkowych czasowników, takich jak niedomagać, niedowidzieć czy niedosłyszeć. Te wyrazy pisze się łącznie, ponieważ przedrostek nie- jest tu integralną częścią rdzenia słowa i zmienia jego znaczenie w szczególny sposób. Jednak dowierzać do tej grupy nie należy – jest zwykłym czasownikiem, przy którym nie pełni rolę zwykłej partykuły przeczącej.

Prosta reguła, którą warto zapamiętać: jeśli możesz zastąpić dany czasownik innym, a nie nadal będzie go tylko przeczyć (np. nie wierzę, nie ufam), pisz nie osobno. Nie dowierzam – zawsze rozdzielnie!