Czy piszemy niekoleżeński czy nie koleżeński? Odpowiedź brzmi: obie formy mogą być poprawne – wszystko zależy od tego, co chcesz wyrazić w danym zdaniu.
Przymiotniki z partykułą nie piszemy łącznie, gdy tworzymy wyraz o nowym, przeciwstawnym znaczeniu. Jeśli mówimy, że ktoś jest niekoleżeński, opisujemy po prostu jego cechę – brak koleżeńskości, postawę niesprzyjającą dobrym relacjom. To najczęstszy przypadek w codziennej komunikacji i właśnie dlatego zapis łączny jest zdecydowanie bardziej typowy.
Zapis rozdzielny – nie koleżeński – pojawia się wtedy, gdy w zdaniu wyraźnie zestawiamy dwa przeciwstawne określenia lub gdy chcemy szczególnie mocno podkreślić zaprzeczenie. Dzieje się tak zwykle wtedy, gdy w zdaniu pojawia się wyraźny kontrast, np. z użyciem spójników takich jak lecz, ale, tylko czy wyrażeń wskazujących na przeciwieństwo. W takich konstrukcjach nie pełni rolę wyraźnego przeczenia, a nie przedrostka tworzącego nowe słowo.
Podsumowując: jeśli po prostu opisujesz czyjąś postawę jako daleką od koleżeńskości, postaw na zapis łączny – niekoleżeński. Jeśli natomiast kontrastujesz to określenie z innym przymiotnikiem lub chcesz dobitnie zaprzeczyć, wybierz zapis rozdzielny – nie koleżeński.
