Wyrażenie nomen omen to klasyczna łacińska fraza, która dosłownie oznacza ’nazwa jest wróżbą’ lub ’imię jest znakiem’. Wywodzi się z przekonania starożytnych Rzymian, że między imieniem lub nazwą a losem osoby bądź rzeczy istnieje głęboki, mistyczny związek.
Forma poprawna to zawsze nomen omen – dwa odrębne wyrazy, pisane rozdzielnie. Zapis nomenomen jako jedno słowo jest błędem, który najprawdopodobniej bierze się z szybkiego, niedbałego pisania lub nieznajomości łacińskiego źródłosłowu. Warto pamiętać, że mamy tu do czynienia z dwoma różnymi łacińskimi rzeczownikami: nomen (nazwa, imię) oraz omen (znak, wróżba, przepowiednia).
Fraza nomen omen funkcjonuje w polszczyźnie jako wtrącenie – zwykle umieszczamy ją w środku zdania, wyodrębniając przecinkami. Stosujemy ją wtedy, gdy nazwa, imię lub tytuł czegoś w zaskakujący sposób odzwierciedla rzeczywistość lub charakter danej osoby czy rzeczy. To swego rodzaju językowy żart lub ironiczny komentarz, który podkreśla zabawny lub wymowny zbieg okoliczności.
