Czy pisać notabene razem, czy nota bene osobno? To pytanie, które sprawia kłopot wielu użytkownikom języka polskiego, a odpowiedź jest jednoznaczna: obowiązuje wyłącznie zapis łączny – notabene.
Wyraz ten pochodzi z łaciny, gdzie funkcjonował jako dwuwyrazowe wyrażenie nota bene, dosłownie znaczące 'zauważ dobrze’. W polszczyźnie jednak przeszedł pełną adaptację – Rada Języka Polskiego zdecydowała, że łaciński zwrot zostaje przyswojony jako jedno słowo. Dzięki temu notabene traktujemy dziś jak każdy inny wyraz języka polskiego, a nie jak obcy cytat.
Zapis nota bene (rozdzielnie), choć intuicyjny dla osób znających łacinę lub języki romańskie, jest w języku polskim uznawany za błąd ortograficzny. Należy go bezwzględnie unikać w każdym tekście – zarówno formalnym, jak i codziennym.
Pod względem znaczenia notabene pełni rolę wtrącenia, które wprowadza dodatkową, często zaskakującą lub wzbogacającą informację. Można je zastąpić wyrażeniami takimi jak 'nawiasem mówiąc’, 'a propos’ czy 'przy okazji’. Najczęściej pojawia się w środku zdania, oddzielone przecinkami.
