Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak poprawnie napisać słowo oznaczające osobę posiadającą cechy obu płci? Wiele osób intuicyjnie sięga po formę obojniak, jednak słowniki języka polskiego jednoznacznie wskazują, że jedyną dopuszczalną formą jest obojnak.

Skąd pochodzi ta forma? Wyraz obojnak ma korzenie w języku staropolskim. Jedna z teorii łączy go ze staropolskim słowem oboja, oznaczającym płeć. Inna wskazuje na związek z przymiotnikiem obojaki (złożony z dwóch elementów) oraz dawnym określeniem bliźniaków – słowem dwojak. Obie ścieżki etymologiczne prowadzą do tej samej, jedynej poprawnej formy zapisu.

Błędna forma obojniak pojawia się zapewne przez analogię do innych wyrazów zakończonych na -niak, takich jak bliźniak czy jedniak. Mimo tej pozornej logiki, słowo obojnak nie podlega tej zasadzie – jego budowa słowotwórcza jest odmienna, a poprawność formy potwierdza rzeczownik obojnactwo, który także nie zawiera dodatkowego i.

Warto zapamiętać tę formę raz na zawsze: obojnak – bez dodatkowego i przed końcówką -ak.