Jedyna poprawna forma to partykuła – zapis partykóła jest błędem, który nigdy nie powinien pojawić się w piśmie. Skąd pochodzi ten błąd? Prawdopodobnie z mylnego przekonania, że samogłoska u powinna być zapisana jako ó – co w wielu polskich wyrazach bywa uzasadnione, ale tutaj nie ma żadnego zastosowania.

Wyraz partykuła pochodzi bezpośrednio z łaciny – od słowa particula, oznaczającego cząsteczkę lub drobną część. Ponieważ jest to zapożyczenie językowe, jego pisownia opiera się na fonetyce, a nie na polskich regułach wymiany ó w różnych formach odmiany. W takich wyrazach u jest stałe i nie wymienia się z żadną inną samogłoską.

W językoznawstwie partykuła to nieodmienna część mowy, której zadaniem jest modyfikowanie znaczenia wyrazu lub całego zdania. Pełni więc rolę pomocniczą, ale niezwykle ważną dla precyzji wypowiedzi. Znajomość tego terminu przydaje się zarówno uczniom, jak i osobom zainteresowanym budową języka polskiego.

Zapamiętaj: zawsze partykuła przez u, nigdy przez ó!