Tryb rozkazujący bywa prawdziwą pułapką ortograficzną. Forma pomóż to jedyna poprawna wersja tego słowa – zapisy pomuż czy pomusz są błędami, które od razu rzucają się w oczy każdemu wprawionemu czytelnikowi.

Skąd wiadomo, że piszemy ó, a nie u? Wystarczy odnieść się do pokrewnych form tego czasownika. Gdy zestawimy pomóż z formą pomogę, od razu widać wymianę ó – o. Polska ortografia rządzi się tu prostą regułą: ó zapisujemy wtedy, gdy w innych formach lub wyrazach pokrewnych pojawia się na jego miejscu litera o. Wymiana jest tu oczywista, więc wybór ó jest jedynym słusznym.

Podobnie sprawdzamy ż zamiast sz. Znowu pomocna okazuje się forma pomogę – widać tam, że ż wymienia się z g. Zgodnie z zasadami polskiej ortografii ż piszemy właśnie wtedy, gdy w wyrazie pokrewnym na jego miejscu stoi g (ale też z, s, h czy dź). Zapis pomusz nie ma zatem żadnego uzasadnienia.

Podsumowując: pomóż to forma, w której każda litera ma swoje logiczne uzasadnienie wywodzone z odmiany czasownika. Zapamiętaj prosty sprawdzian – pomogę, i problem z ortografią znika.