Kiedy prosimy kogoś o wsparcie, naturalnie sięgamy po tryb rozkazujący czasownika pomagać. Jedyna poprawna forma brzmi pomóż – i warto zapamiętać, dlaczego właśnie tak ją piszemy.
Za zapisem ó przemawia prosta zasada wymienności: gdy przeanalizujemy wyrazy pokrewne, zauważymy, że pomóż łączy się ze słowem pomoc, gdzie ó wymienia się na o. Taka wymiana to klasyczny sygnał, że należy użyć właśnie litery ó, a nie u. Dlatego formy pomuż oraz pomusz są całkowicie błędne – nie mają żadnego uzasadnienia ani ortograficznego, ani fonetycznego.
Drugą wątpliwość może budzić końcówka: ż czy sz? Tu ponownie pomaga zasada wymienności – tym razem dla spółgłosek. Litera ż pojawia się wtedy, gdy wymienia się na g lub dz. Wystarczy sięgnąć do bezokolicznika pomagać, żeby potwierdzić, że zapis pomóż jest jedynym słusznym wyborem. Forma pomusz z literą sz to błąd wynikający wyłącznie z fonetycznego myślenia o języku – piszemy jednak zgodnie z zasadami, a nie wyłącznie ze słuchu.
Ważna wskazówka: formy pomóż używamy wyłącznie w trybie rozkazującym, gdy zwracamy się bezpośrednio do kogoś z prośbą. Natomiast w pytaniach w stylu Czy mogę ci jakoś pomóc? obowiązuje bezokolicznik pomóc – użycie tam formy pomóż byłoby błędem gramatycznym.
