Czy zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego słowo przyjaciel sprawia tyle kłopotów w odmianie? To jeden z tych przypadków, w których język polski chętnie płata figla nawet doświadczonym użytkownikom.
Poprawna forma celownika liczby mnogiej to wyłącznie przyjaciołom. Forma przyjacielom jest błędem, choć na pierwszy rzut oka może wydawać się logiczna – w końcu mianownik liczby mnogiej brzmi przyjaciele, więc skąd nagle te przyjaciół?
Odpowiedź tkwi w historii języka polskiego. Rzeczownik przyjaciel przeszedł przez wieki własną, wyjątkową drogę rozwoju i w liczbie mnogiej zachowuje we wszystkich przypadkach zależnych (poza mianownikiem) temat przyjaciół-. Dlatego mówimy: przyjaciół, przyjaciołom, przyjaciółmi, przyjaciołach. To tzw. alternacja tematyczna – wymiana e na ó oraz l na ł – która jest cechą charakterystyczną tego konkretnego wyrazu.
Co ważne, inne rzeczowniki kończące się na -ciel, takie jak nauczyciel czy uzdrowiciel, odmieniają się regularnie i mają w celowniku liczby mnogiej formę nauczycielom, uzdrowicielom. Przyjaciel to wyjątek, który trzeba po prostu zapamiętać.
Zatem następnym razem, kiedy będziesz chciał coś podarować bliskim osobom, pamiętaj: dajesz przyjaciołom, nie przyjacielom!
