Czy pisać rendez-vous, czy może spolszczone randevu? To jedno z tych słów, które często sprawia kłopot, bo jego pisownia zupełnie nie przystaje do wymowy. Poprawna forma to rendez-vous – i tylko ta wersja jest akceptowana przez normy języka polskiego.
Skąd pochodzi to słowo? To zapożyczenie z języka francuskiego, które polszczyzna przejęła w całości, zachowując oryginalną pisownię. Oznacza umówione spotkanie, najczęściej o romantycznym charakterze – słowem, randkę. Choć wymawiamy je mniej więcej jako randewu, zapis musi pozostać wierny francuskiemu oryginałowi.
Błędna forma randevu to efekt tzw. pisania fonetycznego – czyli zapisywania słów tak, jak je słyszymy. To naturalna tendencja, ale w przypadku zapożyczeń zachowanych w oryginalnej pisowni prowadzi do błędu. Język polski przyjął rendez-vous jako wyraz niezmienny, co oznacza, że w każdym kontekście piszemy go dokładnie tak samo, niezależnie od przypadka czy liczby.
Warto zapamiętać: gdy widzisz randevu napisane bez dywizu i bez liter charakterystycznych dla języka francuskiego, masz do czynienia z błędem ortograficznym. Jedyna dopuszczalna forma to rendez-vous.
