Kiedy mówimy o konkretnym roku z naszego stulecia, stajemy przed dylematem: jak go poprawnie nazwać? Odpowiedź jest prostsza, niż mogłoby się wydawać, choć wymaga zrozumienia jednej ważnej zasady.
Forma dwutysięczny jest zarezerwowana wyłącznie dla roku granicznego – czyli roku 2000, który zamykał jedno tysiąclecie i otwierał kolejne. Mówimy więc: rok dwutysięczny, tak jak mówimy rok tysięczny o roku 1000. To wyjątkowe przypadki stojące na granicy epok.
Każdy kolejny rok trzeba już budować inaczej. Zamiast próbować odmieniać wszystkie składowe liczby (co prowadziłoby do bardzo kłopotliwych form), poprawna polszczyzna przewiduje schemat: dwa tysiące + liczebnik porządkowy oznaczający rok w obrębie bieżącego stulecia. Dlatego piszemy i mówimy rok dwa tysiące dwudziesty, a nie rok dwutysięczny dwudziesty.
Forma dwutysięczny dwudziesty jest błędem wynikającym z nadmiernej analogii – mówiący błędnie rozciąga użycie przymiotnika dwutysięczny na lata następne po roku 2000. Tymczasem język polski jasno oddziela rok graniczny od lat następnych, stosując dla nich zapis z nieodmienionym dwa tysiące na początku wyrażenia.
