Kiedy piszemy o wyznaniu łączącym tradycję zachodniego chrześcijaństwa z autorytetem Stolicy Apostolskiej, pojawia się pytanie: jak zapisać ten przymiotnik – łącznie czy rozdzielnie? Odpowiedź jest jednoznaczna: wyłącznie łącznie, czyli rzymskokatolicki.

Dlaczego tak? W języku polskim obowiązuje zasada, według której przymiotniki złożone – a więc takie, w których jeden człon dookreśla lub uszczegóławia drugi – piszemy jako jedno słowo. W przypadku wyrazu rzymskokatolicki mamy do czynienia dokładnie z taką sytuacją: człon rzymsko- precyzuje, o jakim rodzaju katolicyzmu mowa, a główne znaczenie niesie człon -katolicki. Relacja między nimi jest podrzędna, nie równorzędna.

Warto odróżnić ten przypadek od sytuacji, w której oba człony przymiotnika złożonego mają równorzędny charakter – wówczas stosujemy łącznik (np. polsko-angielski). W wyrazie rzymskokatolicki taka równorzędność nie zachodzi, dlatego zapis z łącznikiem lub rozdzielny zapis rzymsko katolicki jest błędem ortograficznym.

Zapamiętaj prostą wskazówkę: jeśli jeden człon tylko doprecyzowuje drugi, piszemy razem. Forma rzymskokatolicki to jedyna akceptowana przez normy języka polskiego pisownia tego słowa.