Zastanawiasz się, jak poprawnie napisać nazwę tego drapieżnego ptaka – sęp czy semp? Odpowiedź jest jednoznaczna: jedyną poprawną formą jest sęp.

Forma semp to błąd, który najprawdopodobniej wynika z próby fonetycznego zapisu wymowy. Niektórzy mylnie sądzą, że skoro przed spółgłoską wargową p w pewnych wyrazach pojawia się m, to i tutaj powinna ona wystąpić. Tymczasem wyraz sęp pochodzi od prasłowiańskiego sąp i w procesie historycznego rozwoju języka polskiego ą przeszło właśnie w ę, a nie w żadne inne połączenie liter.

Sęp to rzeczownik rodzaju męskiego, oznaczający dużego ptaka padlinożernego rozpoznawalnego po szerokich skrzydłach oraz charakterystycznie nagiej głowie i szyi. W języku potocznym słowo to zyskało również znaczenie przenośne – określa człowieka, który bezwzględnie wykorzystuje innych do własnych celów.

Zapamiętaj prostą zasadę: piszemy sęp przez ę, tak jak w wyrazie dąb piszemy przez ą. Obie formy to efekt regularnych zmian historycznych w polszczyźnie i nie ma tu miejsca na żadne m czy inne litery.