Czy superbohater to jedno słowo, czy dwa? To pytanie nurtuje wielu piszących, lecz odpowiedź jest jednoznaczna – poprawna jest wyłącznie pisownia łączna: superbohater.
Kluczem do zrozumienia tej zasady jest rola członu super-. W języku polskim super- jest przedrostkiem (prefiksem), a nie samodzielnym słowem. Podobnie jak nie-, anty- czy mini-, łączy się on bezpośrednio z wyrazem pospolitym, tworząc z nim jedną całość. Dlatego mówimy supercena, supermarket czy właśnie superbohater – wszystko razem, bez spacji.
Kiedy jednak super- łączy się z nazwą własną (czyli np. imieniem lub nazwą narodowości), wówczas używamy łącznika: piszemy super-Polak czy super-Batman. To ważny wyjątek, który warto zapamiętać.
Zapis super bohater – z odstępem – jest więc błędem ortograficznym wynikającym z błędnego potraktowania super jako osobnego przymiotnika lub przysłówka. W rzeczywistości pełni ono tu funkcję prefiksu i musi przylegać bezpośrednio do rdzenia wyrazu.
