Zastanawiasz się, jak poprawnie zapisać nazwisko słynnego angielskiego dramaturga po polsku? To jedno z tych zagadnień, które potrafi wprawić w zakłopotanie nawet doświadczonych użytkowników języka polskiego. Otóż obie formy – Szekspir i Shakespeare – są poprawne, jednak pełnią nieco różne funkcje w codziennym użyciu.
Shakespeare to oryginalna, angielska pisownia nazwiska, stosowana w tekstach anglojęzycznych, w przypisach naukowych, bibliografiach oraz wszędzie tam, gdzie zależy nam na zachowaniu oryginalnej formy. Warto wiedzieć, że w samych źródłach historycznych nazwisko to zapisywano na wiele różnych sposobów, a wersja Shakespeare upowszechniła się jako standardowa.
Szekspir to natomiast tradycyjna, spolszczona wersja tego nazwiska, funkcjonująca w polszczyźnie od stuleci. Przez długi czas była to forma dominująca w polskich tekstach literackich, podręcznikach i encyklopediach. Polonizacja nazwisk obcych była dawniej powszechną praktyką, która miała ułatwiać wymowę i odmianę przez przypadki.
Choć obydwie formy są akceptowane przez językoznawców, warto zauważyć, że w ostatnich dekadach forma Szekspir wyraźnie ustępuje miejsca oryginalnej pisowni Shakespeare. Wynika to z rosnącej świadomości językowej Polaków oraz większego szacunku do oryginalnych form zapisu imion i nazwisk obcego pochodzenia. Mimo to spolszczona wersja wciąż pojawia się w literaturze, teatrze i szkołach, gdzie utrwaliła się jako klasyczny wariant.
