Czy zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego piszemy tęcza, a nie tencza? To jeden z tych przypadków, gdzie ortografia polska rządzi się precyzyjną regułą, którą warto znać raz na zawsze.

Forma tęcza jest jedyną poprawną. Błędny zapis tencza wynika z chęci oddania wymowy – w mowie potocznej nos przed spółgłoskami bywał mylnie zapisywany literą n. Tymczasem ortografia polska jasno określa, kiedy piszemy ę: samogłoska nosowa ę pojawia się obowiązkowo przed spółgłoskami zwarto-szczelinowymi, czyli przed: c, ć, cz, dz, dź, dż.

W wyrazie tęcza litera ę stoi właśnie przed cz, co oznacza, że zapis z ę jest tu bezwyjątkowy. Nie ma żadnej formy obocznej ani regionalnej, która pozwalałaby na pisownię tencza – to po prostu błąd ortograficzny.

Warto zapamiętać tę zasadę jako pewien skrót myślowy: jeśli słyszysz dźwięk nosowy przed cz, c lub dż, sięgasz po ę, nigdy po połączenie en.