Czy zdarzyło Ci się napisać udawadniać zamiast udowadniać? To jeden z tych błędów, które łatwo popełnić, bo brzmią niemal tak samo. Sprawdźmy, skąd pochodzi ta pomyłka i jak jej unikać.
Poprawna forma to udowadniać. Aby zrozumieć, dlaczego właśnie tak, warto przyjrzeć się parze aspektowej tego czasownika: udowodnić (dokonany) i udowadniać (niedokonany). Podczas tworzenia formy niedokonanej dochodzi do wymiany samogłoski o na a – ale tylko w jednym miejscu: udowodnić staje się udowadniać. Pierwsza sylaba udo- pozostaje niezmieniona.
Błędna forma udawadniać bierze się z nadmiernego zastosowania tej wymienności – mówiący zamienia oba o na a, choć reguła dotyczy tylko jednego z nich. To swego rodzaju hiperpoprawność fonetyczna: skoro jedno o zmienia się w a, to może i drugie też powinno? Odpowiedź brzmi: nie. Wyraz udawadniać jest formą niepoprawną i nie istnieje w języku polskim.
Zapamiętaj prostą wskazówkę: udowadniać zawiera cząstkę u-do-, identyczną jak w słowie udowodnić. Jeśli pamiętasz, że dokonana wersja zaczyna się od udo-, zawsze poprawnie zapiszesz też formę niedokonaną.
