Kiedy chcemy powiedzieć, że coś przynosi ukojenie, spokój lub pocieszenie, właściwą formą czasownika jest ukoić. Forma ukojić to błąd, który pojawia się bardzo często – prawdopodobnie dlatego, że pokrewny rzeczownik ukojenie piszemy przez j. To właśnie ta analogia myli piszących i prowadzi do niepoprawnego zapisu.

Warto uświadomić sobie pewną pułapkę: choć ukojenie zawiera literę j, nie oznacza to, że czasownik ukoić musi być zapisywany tak samo. W języku polskim zdarzają się takie rodziny wyrazów, w których różne formy gramatyczne różnią się zapisem – i właśnie ten przypadek jest tego doskonałym przykładem. Nie istnieje żadna reguła ortograficzna, która pomogłaby wywnioskować zapis ukoić – trzeba go po prostu zapamiętać.

Podsumowując: ukoić (bez j) – tak, ukojić – nie. Jeśli masz wątpliwości, przypomnij sobie, że zapis bez j dotyczy wyłącznie czasownika, a rzeczownik ukojenie tę literę zachowuje.